Uğur’un Hikayesi

Ben Uğur Taşçı 30 yaşındayım. İman etmeden önce gerçekten boş bir yaşamım varmış. Bunu şimdi daha iyi anladım Küçüklüğümden beri işte şunu yapma yasak, bunu yapma günah diye boş boş hurafelerle büyütüldüm. Ama şunu düşünüyordum “Niçin bizleri yaratan ve her şeye gücü yeten Göksel Babamız hem bizleri sevipte, hem de bizle için kötü düşünebilir. Çünkü sözde Müslümanların kitabında bunlar yazıyordu ve ben çelişki içerisindeyim. Bunları düşünüyordum ve mantığımla boğuşuyordum. Çünkü saçma geliyordu.Ama bana bunlar öğretilmişti ve böyle büyümüştüm. Yinede içimde farklı bir şeyler olduğunu seziyordum.

Günler böyle devam ederken, bende her sözde Müslüman gibi arada sırada Camiye gidiyordum. Ama camide hiçbir zaman aradığım huzuru bulamadım ve yine orada ibadet ederken bir türlü kafamı toparlayamıyordum. Sadece çevre etkeniyle camiye devam ediyordum.Kendime yine arada sırada soruyordum. Niçin ben buradayım? Ve ne yapmaya çalışıyorum? Diye Ama bunu şimdi daha iyi anlıyorum. Yani iman ettikten sonra çünkü ben oraya ait değildim. Ben Rabbin bir çocuğu yumdum. Bu yüzden camideki ibadette huzuru bulamıyordum. Günlerim böyle geçip giderken Meltem arkadaşım yeni bir işe başlamıştı. Evime tekrar gelip gitmeye başlayan Meltem eşim Güler’le sohbet ederken iman ettiğinden Yani Hıristiyan olduğundan söz etmişti. O sıralar eşim bana bundan bahsetmedi. Daha sonraları eşim buraya yani Cafe kısmına gelip gitmeye başladı. Bir gün eşimle sohbet ederken. Meltem’in iman ettiğini yani Hıristiyan olduğunu söyledi, benim kızacağımı zannediyordu ama öyle olmadı, saygı ile karşıladım. Yalnız eşime kızıyordum, niçin oraya bu kadar sık gidiyorsun diye. Gülerde bana “Orada Meltemin ve çok hoş sohbetli insanların olduğunu ve birde Cafede huzur bulduğunu söyledi” Bende merak ettim, Hafta ortasında yani Çarşamba günü, eşimle birlikte bende buraya geldim.

Burada şimdiki kardeşlerimle tanıştım, ve gerçekten benimde hoşuma gitti. Akşam eve geldiğimde bütün gece burayı düşündüm ve Meltem’in iman etmesi aklımdan çıkmadı, Gülere yarın yine gidelim mi dedim? Gülerde bana zaten yarın Korelilerin gösterisi var dedi, İnanrımısınız sabahı zor ettim, O gün burada yapılanlar ve insanların güzelliği iyice aklıma takıldı. İlk önce Meltem’e sordum nasıl bir şey bu diye, Meltem bana kendisinin nasıl iman ettiğini anlattı ve bu hoşuma gitti. Benimde ne yapmam gerekir diye sordum, bende bu huzuru bulmak istiyorum dedim, Meltemde bana Orhan Kardeşime sormamı onun bana daha iyi bilgi vereceğini söyledi, bende Orhan’a danıştım ve ne yapmalıyım diye sordum, Orhan’da bana anlattı, onu dinlerken içimin kıpır kıpır olduğunu fark ettim, bende iman etmek istiyorum dedim, bu kendiliğimden içimden geldi. Orhan’da bana bu konuda çok yardımcı oldu, bana o gün incil verdi ve bunu oku dedi. Birde VCD ve DVD verdi bunlarıda seyret daha iyi anlarsın dedi, sana yardımcı olur, O gün bittiğinde eve geldim akşam DVD yi izledim ve yatmadan öncede incil okudum ama tam anlamıyla bitirmeden içinden bir ses iman etmelisin dedi, Çünkü sende Allah’ın çocuğusun bende o saatte iman ettim ve İsa Mesihi Rab ve Kurtarıcım olarak kabul ettim. “Allah’ın tek olduğunu, ve Rabbim İsa Mesih’in onun biricik oğlu olduğuna iman ediyorum” dedim. Kendi kendime bütün bunlar kendiliğinden oldu.

Pazar günü ibadete geldik ve tüm bunları ibadette tekrarladım, bundan sonra kendimi tamamen Kutsal Kitap okuyarak öğrenmeye, ve İmanımın gereklerini yerine getirmeye ve imanda dahada büyümeye adadım, çünkü artık bende Allah’ın bir çocuğu idim ve Rabbime layık olmalıydım, Evet artık bende imanlı biriyim ve bununla gurur duyuyorum, ve İman edeli aşağı yukarı 3 ay oldu çok mutluyum, İman ettikten sonra hayatımda gerçekten çok şey değişti. Kendimi artık daha huzurlu hissediyorum, Artık sürekli attığım her adımda daha dikkatli oluyorum, çünkü insanlığa iyi bir örnek olmalıyım, Evimde huzur sevgi ve mutluluk çoğaldı, Evimin bereketi arttı, bazen zor günler geçirsem bile, biliyorum ki benim Göksel Babam var yani Rabbim İsa Mesih Adıyla ne istersem bana verebilecek bir baba, eskiden ölmekten bile gerçekten korkuyordum çünkü günahlıydım diğer insanlar gibi, İman ettikten sonra bu korkudan ortadan kalktı artık çok huzurluyum çünkü Allah’ın bana verdiği Kutsal yüreğe sahibim ve artık ben, (Yol Gerçek ve Yaşam Benim) diyen Rabbim İsa Mesihe iman ediyorum.

İncil / Romalılar 4:7 Suçları bağışlanmış, günahları örtülmüş olanlara ne mutlu!
Devam et Allah’a dua edin

 

Mehmet'in Tanıklığı
Müslüman bir ailenin en dindar evladı olan ben Mehmet, oldum olası dini bilgilere her zaman merakım vardı. Daha çocuk yaştan itibaren namaz kılar, oruç tutardım. İslam sadece bilmekle kalmayıp bildiklerimi amel ederek de her geçen gün İslam’da derinleşiyordum. Devamını oku >>
Murat'ın Tanıklığı
Ben Almanya'da doğdum. Herkes gibi benimde bir ailem vardı. Fakat ben aile sevgisini hiç tatmadım. Sabah olduğunda hadi kalk oğlum kahvaltı hazır denilmesini, gece üzerim açıldığında örtülmesini, seni seviyorum denmesini... Devamını oku >>
Okan'ın Tanıklığı
Hayatımda çok kere bir sığıntı gibi hissetmiştim. Kendi ailem olsun, arkaşlarım olsun... Devamını izle >>
Yahya'nın Tanıklığı
Babam 1990 yılında rahmetli oldu. Ben çok fazla hatırlamıyorum. O zaman altı yaşındaydım. Köyde okula giderken, öğretmenlerim ve hocaya, köyün diğer büyüklerine din hakkında sorular soran bir çocuktum. Tanrı yaratan bizi, yani Allah, niçin yaratmış, öldükten sonra ne olacak? Devamını izle >>
Arslan'ın Tanıklığı
Ben Türkmenistan'da Müslüman bir aile doğdum. Babamı kaybetmiştim. Ailemin durumu o kadar da iyi değildi. Namaz kılıyordum, oruç tutuyordum, ama yine de aklımda hep şu soru vardı: “Ben nereye gideceğim?” Devamını izle >>
Duygu'nun Tanıklığı
Küçük bir köyde öğretmen bir anne babanın çocuğu olarak dünyaya geldim. Ben mi hayalimde canlandırıyorum yoksa gerçekten öyle miydi bilmiyorum ama yeşillikler içinde, dereleri, buğday tarlaları, kazları, ördekleri, çeşmeleri ile benim için harika bir dünyaydı... Devamını oku >>